De frisse, soms wat koude lucht of de eerder broeierige pollutie.
Een leven zonder tijd en horloge of een engagement vol overgave vervullen.
Een wereld van verschil, maar ook hier in het ziekenhuis en de stad hebben we het enorm naar onze zin! We zijn hier nu iets meer dan twee weken en er is al enorm veel gebeurd. Een kleine selectie voor jullie!
Een prikje? Of honderden spuiten? Talloze vaccins passeerden al door onze handen. De kinderen van Snowland school moesten eraan geloven, net als de kinderen van Shangrila, Marinka en Tiom-Laura vandaag.
Ook de handwascampagne is in volle gang. In snowland school probeerden we de hygiëne wat te verbeteren, in Rainbow school herhaalden we onze campagne van vorig jaar en in twee disability centra gaven we ons handwasproject ook een kans.
In het ziekenhuis is het momenteel zodanig druk dat alle verpleegsters vaak dubbele shifts moeten draaien. Goed voor Dr. Shakya, enkel jammer dat er daardoor geen tijd is voor sessies over het gebruik van hand sanitizer.
Moest ik niet meer studeren en de wetten anders zijn, zouden jullie me proficiat mogen wensen met mijn moederschap. Say what? Een triestig verhaal eigenlijk. Er is hier een kindje achtergelaten in het ziekenhuis, vlak na zijn geboorte. Babu, zo hebben ze/we hem genoemd, is nu twee maanden oud en echt de liefste baby. Hopelijk vinden we een oplossing voor hem, maar in tussentijd geven we hem wel al zoveel mogelijk liefde. Hij is dan ook zo schattig om mee te spelen en te knuffelen!
Maar naast het ziekenhuis heeft Kathmandu nog zoveel meer te bieden. Als ontdekkingsreizigers gewapend met een kaart, zakmes (voor de vele fruitjes en groentjes), een mondjevol Nepalees en vooral een enorme dosis nieuwsgierigheid exploreerden we al een aanzienlijk aantal plaatsjes. Voor mij waren er enkele al bekend van vorig jaar, maar toch bleef ook ik nieuwe dingen ontdekken. De kleinste straatjes slaan we als eerste in en de mooiste plaatsjes in de natuur trekken ons naar zich toe waardoor we bv plotseling bij een watervalletje terecht komen. Onbekend eten moet geprobeerd worden en de kleermaker over het ziekenhuis zwaait al naar ons als we voorbij komen. We zijn ondertussen vaste klant. Stofjes kiezen in de stoffenwinkel en kleren laten maken, onze nieuwe hobby.
Ondertussen ben ik ook een jaartje ouder geworden. Een verjaardag van formaat dit jaar, die bijna drie dagen duurde. Om middernacht werd ik al gevierd met Happy Birthdaylied, kaartjes, een ontdekkingspakket van Micaelle en chakpati. Na een nachtje slapen stond het handwasprogramma in Kagendra op het programma en toen we daarvan terugkwamen werd ik verrast met de enige echte Nepalese verjaardagscake. Na een gezellig moment in het ziekenhuis en wat spelen met Babu, was het tijd om te vertrekken voor een avondje op stap met de verpleegsters. Dansen, dansen, dansen! Met m’n nieuwe Kurta, het gegiechel van de verpleegsters en onze Nepalese lievelingsmuziek beleefde ik echt een topavond/-nacht (zijnde van 16 tot 24u)! Omdat een verjaardag vieren zo leuk is wisten we van geen ophouden en trokken we er de volgende dag nog maar eens op uit. Met de scooter de heuvels in, ons gevoel leidde ons naar de prachtigste plaatsjes en we genoten van de rust en de sfeer van onze trekking die nu toch wel een klein beetje terugkwam. ’s Avonds sloten we af met een lekkere Dal Bhaat met Dr. Shakya. Als de rest van mijn 22ste levensjaar ook maar een klein beetje verder gaat
in de richting van de sfeer op deze momenten, beloofd het een topjaar te worden!
Nepal= intens leven, beleven en genieten!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten