Meer dan twee weken vlogen al voorbij en ik raak steeds meer in de ban van Nepal. ‘Nepal, once is not enough’, zoals Emily twee dagen geleden zei, is meer dan waar. De natuur is fascinerend mooi en nog lieflijker zijn de mensen. Hun namastes vol overgave, de loyauteit en vriendschap tussen hen, hun behulpzaamheid, hun wijsheid en nog zovele andere onvergetelijke eigenschappen zal ik nog missen als ik terug thuis ben. En dan nog niet gesproken over de vele taalgrapjes, pogingen Nepali te leren, of andersom, hen engels te leren. Es, es,es (=yes,yes,yes). Dit hele land straalt kracht en energie uit, ik hoop dan ook dat het goedkomt hier, ze verdienen het! Wat we hier in bijna drie weken uitgespookt hebben? Emily is hier pas sinds drie dagen, daarvoor waren Ellis en ik de enige Babu Be-Ne vrijwilligers, hoewel Thomas zich op het einde bij ons voegde. De eerste dagen wenden we wat aan de Nepalese cultuur en het ziekenhuis, sloegen de boel gade,maakten kennis met het personeel, schilderden twee giraffen en een yak, deden kleine klusjes en bezochten Kathmandu en omstreken.Na een week begonnen de plannen te komen en begonnen we met het voorbereidingswerk van de handwas- en vaccinatiecampagne. We maakten ook vier schilderingen over handen wassen, waar we best trots op zijn xp Deze productiviteit onderbraken we met een driedaagse naar Chitwan National Park samen met de Canadezen. Het was leuk en we zagen krokodillen, pauwen, herten, een neushoorn, olifanten ( we namen een olifantenbad met hen, lachen!), veel muggen en heel wat zweetdruppeltjes (van de spanning tijdens de jungle walk of van de vochtige warmte). Terug thuis, zo begin ik IFCH al te noemen, pikten we Thomas op en begonnen aan het bezoeken van de scholen en weeshuizen, en aan de zeep- en handdoekenjacht. Toen Emily terugwas van trektocht, besproken we onze planning en merkten dat die al behoorlijk vol zat. Werk aan de winkel en tijd voor actie! Eergisteren gaven we onze eerste handwassessies, 25 kinderen die de boodschap meer dan meekregen met een aantal prachtige tekeningen en tekstjes als resultaat. ‘I’m happy to make you unhealthy’ of ‘If you don’t clean me, I will kill you.’(Zie facebookfoto’s Babu). Daarna waren er 40 moeders aan de beurt, met toch wel een opvallende ‘first lady’, die op het einde ‘I love you’ riep naar Thomas. Heel de groep gierde het uit. Ik ging ook nog mee op het Rural Health Camp van Babu Canada naar Pharping. Opzet? Een gratis health check-up voor de kinderen van het dorp. Het was een succes, 77 kinderen werden onderzocht en van de nodige medicijnen en medisch advies voorzien. Ze beleefden ook een aangename tijd; kleuren, met ballonen spelen, spelenderwijs handen wassen, bellen blazen, maar vooral opgeblazen handschoenen vielen in de smaak. Het was leuk om zien en er was veel ambiance binnen het team (=20 lachende gezichten in een mini-bus gepropt, Nepalese muziek en talloze reis- en spirituele tips van de dokters). Een geslaagde dag! Vanochtend besefte ik dat m’n dagen hier geteld zijn, nog maar tien te gaan. Het zullen tien drukke dagen worden en ze zullen dus voorbij vliegen. Ik zie er nu al tegenop afscheid te moeten nemen van dit prachtige land met prachtige mensen en vrijwilligers.